Το έθιμο του καψίματος του Ιούδα είναι μια από τις πιο σημαντικές παραδόσεις στην Κρήτη το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ. Από το πρωί της ημέρας αυτής, οι νέοι του χωριού συγκεντρώνουν ξύλα και κλαδιά για να δημιουργήσουν μια μεγάλη φωτιά, γνωστή ως «φουνάρα». Στην κορυφή του σωρού τοποθετείται το πάνινο ομοίωμα του Ιούδα, του προδότη του Ιησού Χριστού. Αυτό το έθιμο συμβολίζει την εξάλειψη της προδοσίας και της αμαρτίας, με την φωτιά να “καίει” τον Ιούδα.

Για όσους αναρωτιούνται «πότε καίμε τον Ιούδα», με το “Χριστός Ανέστη” κατά τη νυχτερινή λειτουργία της Ανάστασης η φωτιά ανάβει και το ομοίωμα του Ιούδα παραδίδεται στις φλόγες, κάνοντας τη νύχτα μέρα. Το κάψιμο του Ιούδα είναι μια έντονα φορτισμένη στιγμή, που συνδέεται με την ανανέωση και την κάθαρση, καθώς η φωτιά συμβολίζει την εξιλέωση. Στον Άγιο Νικόλαο, το ομοίωμα τοποθετείται σε μια σχεδία στη λίμνη, δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα. Όλα αυτά μας θυμίζουν το «γιατί καίμε τον Ιούδα» και τη σημασία του εθίμου στην τοπική παράδοση.